Μερικές φορές (…τις νύχτες περνάς σε κλειστά club της συμφοράς – συγχωρήστε με, αλλά είναι καταναγκαστικό το συμπλήρωμα του στίχου).
Αλλά παρεκλίνω πριν καν αρχίσω. Θα είναι όμως δύσκολο να βγει νόημα από το παρακάτω παραλλήρημα.
Η “κρίση” – και γιατί την βάζεις θα μου πεις σε εισαγωγικά; Θα τη βάλω σε εισαγωγικά γιατί όταν μιλάει κανείς για “κρίση” περιορίζεται στην οικονομική της πλευρά, ένα κομμάτι που ολοένα και περισσότερο μου μοιάζει φτιαχτό, ψευδές, ένας αντιπερισπασμός απέναντι στην γενική πραγματικότητα.
Η πραγματική κρίση, αυτή της έλλειψης ιδεών, του ατομικισμού, της κοινωνικής αποσύνθεσης, της παντελούς έλλειψης παιδείας, η κρίση της κοινής λογικής δεν μας προέκυψε ξαφνικά. Βλέπουμε το αναπόφευκτο αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας πορείας απαξίωσης και ωχαδερφισμού. Και όταν για τη γενιά μου και τους νεότερους (δλδ το 70% του πληθυσμού) αυτή η κατάσταση ήταν φυσιολογική δεν μπορώ να μιλάω για κρίση. Εξού και τα εισαγωγικά.
Οι σπασμωδικές ενέργειες του κατεστημένου αναβιώνουν και ενισχύουν τις συμπεριφορές του παρελθόντος και με τη σειρά τους ενισχύουν τη βιαιότητα των αντιδράσεων σε έναν ατέρμονο φαύλο κύκλο.
Ναι, αναφέρομαι στις συλλήψεις νεαρών από την αστυνομία, τον ξυλοδαρμό τους μετά τη σύλληψη και την κατασκευή – γιατί δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αλλιώς – κακουργηματικού κατηγορητηρίου.
Είναι αυτό το μεικτό συναίσθημα οργής και έκπληξης μπροστά στην ανείπωτη αμάθεια και βλακεία. Αυτό που με κάνει να φωνάζω “μα καλά ρε όρνια, πότε σε ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας έχει επιφέρει η καταστολή τίποτα περισσότερο από βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα; Πόσο Μ****ΚΕΣ πρέπει να είστε ώστε να μη βλέπετε ότι το μοναδικό αποτέλεσμα είναι η υπονόμευση του μέλλοντος όταν χώνετε 15χρονα στη φυλακή με το έτσι θέλω. Το δικό σου το ζαγάρι δλδ. είναι προστατευμένο;”
Αλλά εξακολουθώ να παρεκλίνω. Παρακολουθώ τις εξελίξεις, μεταβιβάζω ειδήσεις, σχηματίζω γνώμη, όλα μέσα από ένα κύκλο ανθρώπων και μέσων προσεκτικά επιλεγμένων.
Μια πολύ λεπτη ισορροπία ανάμεσα στην σωστή ενημέρωση, την προστασία (ψυχολογική και ψυχική), την απομόνωση και την εθελοτυφλία.
Είναι πολύ εύκολο να κρυφτείς στο κύκλο των γνωστών και φίλων, των ιδεολογικών συνοδοιπόρων. Κάπως έτσι κόντεψε να μου ξεφύγει το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που δυσανασχετούν για το #freemenacius και την έκφραση κοινής λογικής που συνοδεύει την αδρανειακή αντίδραση ενός πανικόβλητου κατεστημένου.
Ειλικρινά, δεν θέλω να ασχοληθώ. Προτιμώ, σαφώς προτιμώ, τη θετική αποδοχή ομοϊδεατών. Προτιμώ να κουνάω το κεφάλι καταφατικά, να μη συναντώ αντίλογο. Είναι πιο εύκολο. Ακόμα πιο εύκολο είναι να τα κόψω τελείως τα νέα, να απαλλαγώ επιτέλους από αυτή τη μαυρίλα, την κατάθλιψη και την απαισιοδοξία. Η κοινή λογική όμως λέει ότι αυτό είναι στρουθοκαμηλισμός.
Και στο τέλος η παράνοια και ο αντίλογος θα εισβάλλουν και στον μικρό κύκλο προστασίας που τόσο προσεκτικά έχω κτίσει. Check mate.
Εσύ που πιστεύεις ότι καλά τους κάνανε, εσύ που ζεις με το megamou και θα μου παπαγαλίσεις την τελευταία έκδοση του τηλεοπτικού λάβδανου, βγες άνθρωπε μου από το καβούκι σου. Κοίτα γύρω σου, μπορεί εσένα να μη σε αγγίζει ακόμα, αλλά ρε φίλε, θα σε φτάσει κι εσένα, όποιος κι αν είσαι.
Το ξέρω ότι φοβάσαι. Είναι φυσιολογικό όταν υπάρχει τέτοια ανισότητα. Φοβάσαι όσο είσαι από πάνω, φοβάσαι να μιλήσεις μήπως και χάσεις τα προνόμια. Φοβάσαι μήπως βρεθείς από κάτω.
Ω, το ντύνεις με “συμβαίνουν αυτά”, με “δε πειράζει μωρέ”, με “αλβανούς” , με “ρώσους”, με “αναρχικούς” μα δεν παύει να είναι φόβος.
Το ξέρω, γιατί είμαι κι εγώ σαν κι εσένα. Αλλά το ίδιο είναι και ο @menacius και τα παιδιά που ξενυχτάνε στη ΓΑΔΑ. Όλοι μας το ίδιο είμαστε και αν δε σηκώσεις το κεφάλι αύριο θα είσαι εσύ στη θέση τους…
Continue Reading…
Posted by Vassilis Rizopoulos on Dec 09, 2011
Μπάτσε σου εύχομαι να περάσεις το Σαββατοκύριακο στο νοσοκομείο.
Όχι για τι σε στείλανε εκεί κάποιοι μπαχαλάκηδες, προς θεού. Δε θέλω να τη βγάλεις σε κρεβάτι, μπάτσε.
Όχι μπάτσε, σου εύχομαι να τη βγάλεις στο παιδιατρικό, στην καρέκλα, δίπλα στο παιδί σου που έπαθε οξεία κρίση άσθματος λόγω των χημικών που έριξες προχθές.
Στον πατείς με, πατώ σε θάλαμο με τα παιδάκια που δεν μπορούν να αναπνεύσουν, παρέα με τους υπόλοιπους αλλόφρονες γονείς.
Στο εύχομαι με όλη μου την ψυχή μπάτσε. Εύχομαι να σε συναντήσω εκεί αντί στο δρόμο.
Continue Reading…
Posted by Vassilis Rizopoulos on Jul 02, 2011
Ο Σαββόπουλος βγήκε και είπε να στείλουμε τους μετανάστες στα νησιά να δουλεύουν τη γη υποβοηθούμενοι από τον Ο.Η.Ε.
Η πρώτη αντίδραση ήταν “ΤΙ;!!!;;;!!” αλλά το παρόν συντάχθηκε γιατί η δεύτερη αντίδραση – και πιο τρομακτική – ήταν “για κάτσε, εδώ κάτι ανάλογο σκέφτηκες κι εσύ κάποτε”.
Ας το δούμε λοιπόν ψύχραιμα και πολιτισμένα το θέμα: Είναι γεγονός ότι τα μεγάλα αστικά κέντρα της Ελλάδος – και τα δύο – αντιμετωπίζουν ένα τεράστιο πρόβλημα υποβάθμισης λόγω της συρροής μεγάλου αριθμού “παρανόμων” μεταναστών και πλήρους έλλειψης προγραμματισμού και υποδομών.
Και οι κυνικοί ανάμεσα μας μπορούν άνετα να χασκογελάσουν και να σχολιάσουν με υφάκι: “εδώ δεν έχουμε προγραμματισμό και υποδομές για τους ‘νόμιμους’ και ντόπιους, τι περιμένεις;”.
Να το πω ξερά: Με ή χωρίς μετανάστες, νόμιμους ή παράνομους, ντόπιους ή αλλοδαπούς, η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη ως πόλεις παρουσιάζουν ένα άθλιο τοπίο με ραγδαία υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων τους. Οι πραγματικοί λόγοι οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στους Έλληνες, τη μυωπική αντιμετώπιση χρόνιων προβλημάτων και τον πολιτικάντικο λαϊκισμό που διέπει την τοπική αυτοδιοίκηση.
Το να κατηγορείς τους μετανάστες είναι απλώς μια απόδειξη των παραπάνω.
Θυμάμαι ακόμα τα άρθρα και τις συζητήσεις για τον υδροκεφαλισμό του ελληνικού κράτους, εκεί στα τέλη της δεκαετίας του ‘80. Τότε το τέρας της Αθήνας τροφοδοτούνταν από την εσωτερική μετανάστευση 20 και πλέον χρόνων. Δεν άλλαξε τίποτα για άλλα 20 χρόνια (ή μάλλον άλλαξε: έγινε κι η Θεσσαλονίκη καρμπόν με την Αθήνα) και τώρα που τα δανεικά κόβονται μερικοί – και όσο περνάει ο καιρός όλο και περισσότεροι – πέρνουν την απόφαση και την κάνουν από τις πόλεις. Πίσω στην επαρχία για μια καλύτερη ζωή: Καθαρός αέρας, αργοί ρυθμοί, λιγότερο άγχος, πράσινο, μπαξέδες, ποιότητα ζωής.
Για όσους από μας έχουν κάνει και κάποια χρόνια στο εξωτερικό το να μένεις στη Βέροια, Κατερίνη, Δράμα, Κιλκίς (ή ακόμα καλύτερα σε οποιοδήποτε από τα ενδιάμεσα χωριά) και να δουλεύεις Θεσσαλονίκη δε φαντάζει και τόσο απίθανο. Γιατί δεν είναι τόσο απίθανο; Μα γιατί χρειάζεται μια ωρίτσα το πολύ από πόρτα σε πόρτα. Γιατί την ίδια ώρα θες κι από Καλαμαριά στο κέντρο. Γιατί υπάρχει δρόμος. Και αν υπήρχε τρένο δεν θα υπήρχε καν συζήτηση.
Και σου λέω, εντάξει στείλε τους μετανάστες στα νησιά. Κι εκεί που έχουν ερημώσει τα χωριά και τα χωράφια είναι σε αγρανάπαυση εδώ και χρόνια. Υπάρχουν οι δυνατότητες για κάτι πολύ καλό.
Θα φτιάξεις όμως κέντρα υγείας, θα μπουν τακτικές ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες όλο το χρόνο (κι όχι μια φορά το μήνα κι άμα λάχει το ρημάδι να μη πέρνει νερά), θα υπάρχουν ελικόπτερα που να πετάνε κι όταν δεν έχει μπουνάτσα. Θα φροντίσουμε για το νερό, για τα σκουπίδια, για το ρεύμα. Κοινώς θα γίνουν οι υποδομές που ζητάνε όσοι το δαγκώνουν κι ακόμα κάθονται εκεί στην άγονη γραμμή.
Όσο φερόμαστε στους μετανάστες σαν παρακατιανούς τρίτης κατηγορίας, άξιους μόνο για ότι εμείς οι ίδιοι θεωρούμε απάνθρωπο και ανάξιο μας, θα συνεχίσουν να χειροτερεύουν τα προβλήματα.
Και όσο τίποτα από αυτά δε γίνεται, και μόνο η σκέψη τέτοιων προτάσεων βρωμάει αλαζονεία και ρατσισμό.
Κι αν τα κάνεις αυτά βρε Κράτος, σάλτα και γαμήσου που θα σ'αφήσω να στείλεις μόνο τους μετανάστες. Θα πάω κι εγώ ρε!
Continue Reading…
Posted by Vassilis Rizopoulos on May 19, 2011
Παρακολουθώ τα γεγονότα και χάνομαι σε μια δίνη συναισθημάτων, ως επι το πλείστον σκοτεινών.
Ντροπή για τον τόπο αυτό, τον τόπο που διάλεξα να μεγαλώσω τα παιδιά μου. Ντροπή γιατί είναι ο τόπος μου και γεννάει τέρατα σαν αυτά που λυμαίνονται τους δρόμους της Αθήνας. Ντροπή γιατί ως μικροαστός οικογενειάρχης δεν πρόκειται να βγω στους δρόμους με την κάμερα στο χέρι.
Θλίψη, για τον τόπο μου, την κατάντια μας. Για τους ανθρώπους που μην έχοντας στον ήλιο μοίρα ήρθαν στη χώρα του Δία, του Ξένιου Δία, χωρίς να υποπτεύονται το τι τους περιμένει. Θλίψη γιατί την επόμενη φορά που θα συναντήσω έναν μπορεί και να τιναχτεί από τον τρόμο πριν προλάβω να του εξηγήσω ό,τι δεν…δεν είμαστε όλοι κρετίνοι.
Αποσβολωμένη έκπληξη για τη μαζική αθλιότητα κυβερνώντων, δημοσιογράφων, αστυνομίας.
Και οργή. Οργή για τους μικρόκακους Έλληνες, τους Έλληνες της ελάχιστης μνήμης, αυτούς που μεγαλώσανε με τις ιστορίες της ξενιτιάς και της μεγάλης φτώχιας, ανιστόρητοι, μικρόμυαλοι, δειλοί.
Οργή μαίνουσα, που υπογραμμίζει όλες τις σκέψεις και όλες τις αντιδράσεις.
Ένα κουβάρι έχουν γίνει όλα και ψάχνω λόγια να τα εκφράσω, μια διέξοδο για όλο αυτό το σκοτάδι.
Ο μεγάλος Χατζιδάκις έγραψε πριν από 25 χρόνια “Μια μωβ σκιά Μαΐου σκέπασε την Αθήνα. Κι όμως δεν βρέθηκε ένας δημοσιογράφος, μια εφημερίδα ν‘ αγανακτήσει και να διαμαρτυρηθεί, να καταγγείλει την αλήθεια για αυτό το τρίγωνο του αίσχους.”
Και 25 χρόνια μετά, η επόμενη γενιά επαναλαμβάνει τα ίδια μοτίβα.
Ανιστόρητοι, μικρόμυαλοι, δειλοί.
Continue Reading…
Posted by Vassilis Rizopoulos on May 13, 2011
I was trying to figure out what could possibly be the reason for maintaining a nuclear plant.
Lets take Fukushima. It generates 4.7 GWe which is a lot of electricity, so initially I thought, OK, you get all that energy from 6 reactors that don’t take all that much space, means you can cram a lot more than you would by, say solar panels.
I mean you need some 3000 square meters of space for a 100KWp solar panel installation. If you want to add solar tracking you need more space so lets be generous and say we need an acre (4046 square meters) for 100KWp.
To get to the 4.7 GW produced by Fukushima we would then need an area of approximately 1880 acres (that’s ~76 million meters) – bare with me, I know full well that comparing the power plant output with the nominal power measurements of PV panels is a stretch so this is just a mental exercise to provide scale.
Fukushima occupies 865 acres of land! That is 3500000 (three and a half million square meters) which if covered by solar tracking PV would theoretically generate 116MW.
To be more realistic let us take a real world PV installation. Koeching II is a 5.6 MW installation on an area of 15 hectares (that’s 150000 square meters, some 37 acres). For the area of Fukushima that would give us 130MW.
OK, you need a looot more space to generate the electricity with solar panels. But that is with the current underfunded and ignored state of technology.
Now imagine the 20 mile evacuation radius (aproximately 3200 square kilometers) around the Fukushima plant with solar panels and windmills. Imagine how much more effective PV technology would be if all the money we spent to “take care” of nuclear waste (never mind the money that go into operating and inspecting nuclear power plants) went into research and development of renewable energy sources.
Keep that picture in mind as you realize that the alternative might have just created another no-go zone on this planet.
Continue Reading…
Posted by Vassilis Rizopoulos on Mar 21, 2011